یکشنبه مراسم گلدن گلوب بود: "اپرا وینفری" به عنوان اولین زن سیاهپوست, جایزه "Cecil B. DeMille" رو دریافت کرد و یک سخنرانی بسیار جذاب و گیرا ارائه داد که احتمالا از بهترینهای مراسم اون شب بود. صرفنظر از علاقه شخصیم به "اپرا وینفریِ"، اهمیت داستان metoo و مسائل نژادی در آمریکای امروزِ بعد از "ترامپ"، که اپرا همه رو در یک سخنرانی موجز بیان کرد, کلی ها آدم شروع کردن به ایده پردازی و سناریو سازی برای نامزد شدن احتمالی "اپرا" در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰.
بعد از ۱۳ سال زندگی در آمریکای شمالی هنوز تعجب میکنم که چرا مردم دوست دارند که آدمهایی مثل "ترامپ" که از نوع فاجعه آمیز "celebrity" هستند تا "اپرا وینفریِ" دوست داشتنی - وارد سیاست بشن؟ این شیفتگی امریکاییها به این فرهنگ "celebrity" از کجا ناشی میشه؟
حالا این سوال پیش میاد که خانم "اپرا" در مورد مالیت، بهداشت همگانی، مسائل خاورمیانه، اسرائیل، اسلحه، محیط زیست و هزار یک مساله مهم دیگه که یک رئیس جمهورِ در موردش باید صاحب نظر و صاحب مطالعه باشه، چه جور فکر میکنه؟
یادمه وقتی که انتخابات قبلی بود، خیلیها پتیشن امضا کرده بودند که "جان استوارت" مدیر سابق برنامه Daily Show بیاد و نامزد شه! بعد میبینی که " رونالد ریگان" رئیس جمهورِ محبوب جمهوریخواهها هم هنرپیشه بوده. یا مثلاً در ایالت لیبرال و مترقی، کالیفرنیا، آرنولدِ هنرپیشه رو به عنوان فرماندار، انتخاب کرده بودند که انگار هم کلی افتضاح بوده. البته بماند که زنش از "کندی ها" بوده. بعدش از اون ور "اوباما" رو داشتن .... کلا آمریکا، همه چیزش بزرگه، خوبیهاش، بدیهاش، جای بسیار غریبیه .....
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر